Eimai-Olympiacos-RedView
16 Ιανουαρίου, 2018

Μια συνέχεια του Λεμονή

Καλημέρα παίδες!

Είπα να γράψω για τον χθεσινό αγώνα το απόγευμα, αλλά μου ήρθαν όλα μαζί στο μυαλό και λέω να το κάνω τώρα πρωί που είναι ακόμα καθαρό.

Χθες είδα για πρώτη φορά τον Ολυμπιακό με Γκαρσία αφού με Πλατανιά στο κύπελλο είδα μόνο φάσεις. Τελικό 2-0 και προσωπικά με βρήκε προβληματισμένο η ομάδα. Δεν ξέρω για τους διθυράμβους που έγραψαν πολλοί και το διαφορετικό ποδόσφαιρο που είδαν, εγώ είδα μια συνέχεια του Λεμονή λίγο πιο προχώ.

Τι είδα; Όπως έπαιζε η ομάδα με τον Λεμονή απλώς τώρα είχε την πίεση από ψηλά, όπως έκανε παλιά ο Βαλβέρδε. Όσους και εάν διάβασα όσους και αν άκουσα δεν είπαν κάτι παραπάνω που είδαν εκτός από την πίεση ψηλά. Οκ μετά; τα ίδια!  ΠΡΟΣΟΧΗ δεν λέω ότι ο Γκαρσία δεν είναι καλός προπονητής ή είναι ένας ισπανός Λεμονής, λέω ότι είδα τον Ολυμπιακό να παίζει πάλι με την ίδια λογική. Ο λόγος είναι ένας και μοναδικός. Το ΡΟΣΤΕΡ!

Ο Γκαρσία έχει στο μυαλό του μια φιλοσοφία, με βρίσει σύμφωνο 100% αλλά για να βγει αυτό στο χορτάρι θέλει και τα κατάλληλα εργαλεία που αυτή τη στιγμή ΔΕΝ ΤΑ ΕΧΕΙ! Όποιο περιμένει ένας Μιραλάς να φέρει την άνοιξη είναι βαθιά νυχτωμένος.

Το είδαμε εχτές, μπαλιές δεν μπορούσε να πάρει γιατί ο Φορτούνης ο παίκτης που είναι το playmaker που λέμε φαινόταν μπερδεμένος και όχι άδικα. Όσο η ομάδα θα έχει ταυτόχρονα μέσα Φορτούνη – Μάριν, ο Τρικαλινός δεν θα βγάζει ότι ξέρει από μπάλα. Ο Μάριν το έχουμε πει 1000 φορές ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΞΤΡΕΜ, απλώς επειδή είναι ποιοτικός (εκεί φτάσαμε να μην έχουμε εξτρέμ) τον βάζουμε στη γραμμή για να κάνει προσωπικές ενέργειες και να μπουκάρει περιοχή. Όμως ο γερμανός είναι αυτό που λέμε 10άρι, ένας Φορτούνης δηλαδή, όπου επειδή αυτή τη θέση ξέρει και έχει μάθει, αυτή του βγαίνει στο γήπεδο, για αυτό κόβει προς κέντρο και πέφτει πάνω στον Φορτούνη (το είδαμε εχτές αρκετές φορές) και αναγκάζουμε τον Κώστα να τραβιέται στα άκρα όπου εκεί δεν θα δώσει αυτό που μπορεί. Όσο σκληρό και είναι ή άποψη μου είναι μόνο ένας από τους δύο πρέπει να παίζει και στα άκρα να βάλει Μιραλάς – Πάρντο για παράδειγμα, πιο ορθολογικό σχήμα είναι. Μου θυμίζει την εποχή που έπρεπε να χωρέσουμε μαζί Τσόρι & Φορτούνη και έβαζαν τον Φορτούνη στα άκρα…με γνωστά αποτελέσματα.

Ειδικά τώρα στους αγώνες με ΑΕΚ που είναι 3 μέσα σε 20 μέρες περίπου πρέπει να κάνει ένα rotation έτσι όπου να παίζει στη θέση 10 μια ο ένας μια ο άλλος για να έχει την απαραίτητη φρεσκάδα. Η ομάδα από το 60 και μετά ρίχνει ρυθμούς, αποτέλεσμα κακής προετοιμασίας και σε αγώνες σκληρούς ΑΕΚ-ΠΑΟΚ θα φανεί.

Πολλοί περίμεναν με τον Μιραλάς θα κάνουμε όργια και θα έχει 2 γκολ minimum, δεν είναι έτσι. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ παίρνεις έναν σκόρερ και τον αφήνεις να βαράει. Δείτε τα ρόστερ όταν ο Μιραλάς ήταν στον Ολυμπιακό, ειδικά την τελευταία του χρονιά που έβαλε 20 γκολ! Είχε εξτρέμ, μπορεί όχι τα κορυφαία αλλά ήταν πραγματικά όπως ο Αμπντούν, είχε μπακ που ανέβαιναν και είχαν σέντρα, Τοροσίδης – Χολέμπας, άμυνα μπετό με Μέλμπεργκ και το βασικό είχε ΧΑΦΑΡΕΣ όπως ο Ορμπαίθ όπου μαζί με τα τρεξίματα του τότε Μανιάτη ακόμα και για λίγο ο Μακούν κάτι έκανε και πίσω από την επίθεση τον Ιμπαγάσα. Πιο πριν είχε Ζαιρί, Ντουντού, Μαρέσκα και επιθετικούς όπως ο Τζεμπούρ που για μένα τέτοιο στυλ είναι ο Καρίμ.

Βλέπω δηλαδή ότι μια βάση την έχει Μιραλάς – Καρίμ – Φορτούνης, λείπει η χαφάρα που θα είναι δίπλα από τον Οτζίτζα και ένα ακόμα εξτρέμ δεξιά που να πατάει περιοχή και να έχει καμιά σέντρα. Η άμυνα είναι θέμα δουλειάς και πιστεύω η τετράδα Κούτρης – Ένχελς – Σισέ – Ομάρ με επίσης ισάξιους αναπληρωματικούς Χατζησαφί – Νικολάου – (Βούκοβιτς;) – Ίγκορ θα δέσει. Δουλειά θέλει και υπομονή.

Οι αγώνες με την ΑΕΚ σε σύντομο διάστημα πρέπει να βρει την ομάδα όσο το δυνατόν ξεκούραστη και να γυρίσει ο Οτζίτζα που θα είναι κλειδί για αυτά. Ο Γκαρσία έχει στο μυαλό του κάτι που μπορώ να το δώ μελλοντικά αλλά τώρα δύσκολα θα βγει, θέλει προσοχή και στήριξη και μουρμούρα εάν κάτσει κάτι στραβά.

Όποιος δεν βλέπει και με 3ο προπονητή τις ανορθογραφίες του ρόστερ, τι να πω, ας κάτσει να περιμένει γκολ από προσωπικές ενέργειες και μόνο, όπως κάνουμε τώρα.

Για το τέλος έχω και δύο προτάσεις για χαφάρες. Η μία είναι σίγουρα δύσκολη ή άλλη όχι και τόσο. Επειδή έχω γράψει ωραία είναι πολλοί να κρίνουν αλλά όταν τους ζητηθεί πρόταση για λύση κοιτάνε αλλού (έτσι έχουμε μάθει), εγώ έχω τις προτάσεις μου.

Δύο “γαλλικά κλειδιά”, ο ένας είναι ο Y.Cabaye της Κρίσταλ Πάλας στα 32 παραμένει για μένα χαφάρα που τον ήθελα χρόνια πριν πάει στο νησί, χλωμό να τον δώσουν (εδώ μας πήραν τον Μίλι) έχει γεμάτες χρονιές αλλά θα ήταν τρομερή προσθήκη και ο άλλος είναι ο Y.M’Vila που είναι στην Σεν Ετιέν και τον έχει δώσει δανεικό στη Ρούμπιν Καζάν νομίζω. Στα 27 του τώρα είναι μεγάλη ευκαιρία και μπορεί να έρθει Ελλάδα. Κάπου διάβασα ότι τον έχουν προτείνει στον ΠΑΟΚ, μιλάμε για παίκτη εθνικής και πιο μικρός από τα μεγάλα ταλέντα από την εποχή που ήταν στη Ρεν, δεν ξέρω γιατί γυρίζει από ομάδα σε ομάδα όπου κάνει γεμάτες χρονιές αλλά είναι πραγματική ευκαιρία.

Αυτά για το ποδόσφαιρο, σήμερα ξεκινάει η εβδομάδα με πολύ μπάσκετ για επιστροφή στις νίκες και γιατί όχι στην κορυφή.