Athens-Fire-Summer-2018
31 Ιουλίου, 2018

Ας πούμε μερικά πράγματα για μελλοντική χρήση

Η καταμέτρηση θυμάτων από την τραγωδία της προηγούμενης Δευτέρας συνεχίζεται και πολύ φοβάμαι ότι ο αριθμός θα αυξηθεί κατά πολύ, αφού η θάλασσα αργά η γρήγορα θα “μιλήσει”.

Αν και στο site γράφω για Ολυμπιακό, επειδή έχω κάποιο κοινό πιστεύω ότι μέσα από αυτό το κείμενο μπορώ να περάσω δύο τρία πράγματα για μελλοντική χρήση. Έστω ένα δύο κάποιος να κάνει ίσως είναι μια βοήθεια σε κάτι παρόμοιο στο μέλλον. Δεν χρειάζεται να έχουμε γνώση και να περιμένουμε το κακό, το ότι ξέρουμε μας βοηθάει και στην καθημερινότητα. Η πρόληψη είναι η καλύτερη λύση απέναντι σε πολλά προβλήματα που ίσως έρθουν, και θα έρθουν, άνθρωποι είμαστε και όλα είναι μέσα στη ζωή.

Πριν συνεχίσω με μερικές ιδέες θέλω να κάνω μια παρένθεση γιατί ενώ έχει γίνει ότι έχει γίνει, μυαλό δεν βάζουμε.

Ναι μεν ως άνθρωποι έχουμε δείξει μια καλή πλευρά που έχουμε θέλω να πιστεύω όλοι μας με τη βοήθεια που δίνει ο καθένας στο μέτρο που μπορεί, αλλά μετά στην καθημερινότητα μας συνεχίζουμε στον ίδια λογική ζωής που κάνουμε. Συνεχίζουμε τα ίδια λάθη, την αδιαφορία και το να ψάχνουμε πάντα ότι φταίνε οι άλλοι και ποτέ εμείς, μα ποτέ όμως.

Πριν από λίγες μέρες ξεκίνησα πρωί πρωί από Κορυδαλλό για να πάω σε ένα ιατρικό κέντρο του Πειραιά να πάρω κάτι αποτελέσματα. Την προηγούμενη ημέρα έβλεπα ότι κάποια νοσοκομεία είχαν γεμίσει με κόσμο στις αιμοδοσίες τους και καλό είναι να το κάνουμε συχνότερα αυτό. Στη διαδρομή λοιπόν μπροστά στα μάτια μου είχα 3 με 4 παραβάσεις κόκκινου. Μιλάμε για πρωί 8 και για προς τέλη Ιουλίου, σαν να μη συμβαίνει τίποτα έτσι χαλαρά περνάμε κοκκινάρα! Την προηγούμενη μέρα δίνουμε αίμα και την επόμενη τι; ψάχνουμε τρόπο για να το πάρουμε πίσω; Και ξέρετε πολλά ατυχήματα γίνονται σε άκυρες περιόδους που δεν υπάρχει πολύ κίνηση κτλ, νόμος αυτό.

Νεκρούς δεν έχουμε μια φορά στο τόσο και σε μεγάλες τραγωδίες. Νεκρούς έχουμε και κάθε μέρα από μικρότερα γεγονότα, άλλο που φυσικά δεν τα βλέπουμε κάθε μέρα. Οπότε κάθε μέρα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, υπεύθυνοι και σωστοί πρώτα απέναντι στους ίδιους μας τους εαυτούς και σε συνέχεια στους γύρω μας.

Επιτέλους ας πάρουμε σε κάτι τη γαμημένη ευθύνη και να μην ψάχνουμε πάντα κάτι να βρίσκουμε για να ρίχνουμε εκεί το φταίξιμο! Αυτό δυστυχώς ξεκινάει από τις μικρές ηλικίες και πολλές φορές από το σχολείο, γιατί φοβούμαστε την τιμωρία, από εκεί έχει μείνει αυτό.

Θα το γράψω για μια τελευταία φορά. Δεν θα τα ρίξω ούτε στους ξένους που θέλουν το κακό μας, ούτε στο μνημόνιο που έχει γίνει άλλοθι για πολλά θέματα στην πολιτική αλλά και όχι όλη η ευθύνη στους πολιτικούς. Δημοκρατία έχουμε, δεν φύτρωσαν σε μια νύχτα από μόνοι τους, τους ψήφισαν για να συνεχίσουν αυτό το σύστημα που οι ψηφοφόροι τους θέλουν. Πιο είναι αυτό; Ψηφίζω για μια θέση εργασίας, για μια μετάθεση, για μια άδεια, για αυτό ψηφίζει ο κόσμος. Και προσοχή! Τα τελευταία χρόνια έχει πέσει η συμμετοχή του κόσμου στις κάλπες. Ψηφίζει ένα ποσοστό λίγο πάνω από το 50% όπου σε αυτό το ποσοστό το μεγαλύτερο μερίδιο ψηφοφόρων είναι άτομα που συστηματικά στηρίζουν κάποια ιδεολογία, κόμμα, κίνημα, άτομα που ψηφίζουν μόνο και μόνο για προσωπικό τους όφελος χωρίς να τους νοιάζει το γύρω , κάποιοι ρομαντικοί των εκλογών και κάποιοι τέλος που πραγματικά πιστεύουν ότι θα φέρουν την αλλαγή. Αυτή είναι η φωτογραφία των Ελλήνων ψηφοφόρων χρόνια τώρα, τα ποσοστά αλλάζουν.

Θα το ξαναγράψω ότι για την καθημερινότητα μας οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές είναι πιο σημαντικές από τις βουλευτικές.

Κάποτε θα πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε ότι σε αυτό τον κόσμο ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΛΑ! Κάπου θα πρέπει και να πειθαρχούμε σε κάποια πράγματα και απέναντι στα σώματα ασφαλείας. Πολλοί λένε γιατί δεν δόθηκε εντολή εκκένωσης. Θα πω το απλό, είναι μαθημένος ο Έλληνας να κάνει κάτι με τρόπο και λογική; Ποτέ! Ένα παράδειγμα θα γράψω. Φέρτε στο μυαλό σας εικόνες στα λιμάνια στην ώρα επιβίβασης κόσμου και οχημάτων σε ένα πλοίο τι γίνεται… ή ακόμα σε ένα δρόμο όταν η αστυνομία έχει κλείσει ένα δρόμο και εμείς με το μηχανάκι εκεί να περνάμε την κορδέλα.

Φυσικά και δεν τα γράφω όλα αυτά για να ρίξω όλο τα φταίξιμο στον κόσμο, αλλά δεν πιστεύω να γράφω και κάτι λάθος. Τα έχω ζήσει και συνεχίζω να τα ζω κάθε μέρα. Αυτά είναι που πρέπει να αλλάξουμε.

Για να πάω και στο πολιτικό κομμάτι για να πω μια κουβέντα. Δυστυχώς οι πολιτικοί είναι επαγγελματίες πολιτικοί και τίποτα παραπάνω. Το μόνο που γνωρίζουν να κάνουν καλά είναι να παίζουν το παιχνίδι μεταξύ τους μέσα στη Βουλή και στα τηλεοπτικά πάνελ. Στον κόσμο μπροστά κόντρες και τσακωμοί και πίσω από τις κάμερες αγκαλιές, φιλιά και πως θα μοιραστεί η πίτα. Όταν στα υπουργεία δεν έχεις γνώστες του αντικειμένου τότε δεν μπορούμε να έχουμε και απαιτήσεις.

Δεν χρειάζεται να έχουμε εκατομμύρια στην άκρη για να κάνουμε κάποια πράγματα σωστά. Πυρηνικός φυσικός πρέπει να είναι κάποιος για να καταλάβει ότι δεν φυτεύουμε πεύκα αλλά κυπαρίσσια που κρατάνε και νερό μέσα τους, ότι σε δασικές περιοχές πρέπει να έχουμε κρονούς, ότι σε τέτοιες περιοχές πρέπει να καθαρίζουμε και να μην έχουμε σκουπίδια. Ότι εφόσον γνωρίζεις ότι την τάδε ημέρα θα έχεις αέρα πάνω από κάποια όρια δεν βγάζεις προληπτικό περίπολο; Έξω βγάλε το στρατό σε τζιπάκια με έναν πυροσβέστη και έναν αστυνομικό μέσα να κάνουν περιπολίες για όσο θα διαρκούν αυτά τα καιρικά φαινόμενα. Εγώ προσωπικά είχα βγει όταν ήμουνα στη Γ’ ΕΑΝ στην Αλεξανδρούπολη και κάναμε βόλτες στα βουνά.

Και drones έχουμε και τεχνολογικά συστήματα στην πυροσβεστική. Γιατί δεν δούλεψε τίποτα εκείνη την ημέρα; Γιατί κάποιος δεν είπε, αντί να τρέχουμε μετά ας προλάβουμε μην τυχόν γίνει κάτι, 24 ώρες ήταν και χωρίς κόστος! Τα άτομα υπάρχουν για την πρόληψη. Δεν λέω ότι θα γλιτώναμε 100% την τραγωδία, σίγουρα όμως θα είχαμε γλιτώσει πολλά με την πρόληψη.

Αυτή την πρόληψη θα την ενεργοποιήσουν για την επόμενη φορά ή θα έχουμε μια από τα ίδια; Θα αποφασίσουν οι δήμοι να βάλουν στο τραπέζι σχέδια και προτάσεις για να έχουν ενήμερους τους πολίτες τους; Προσοχή όχι μόνο σε δασικές περιοχές και τουριστικά θέρετρα. Και μέσα στην πόλη μπορεί να γίνει η ζημιά! Δεν είναι μόνο η φωτιά, είναι και οι σεισμοί, και είμαστε μια χώρα που έχουμε και ξέρουμε τους σεισμούς.

Επειδή ποτέ δεν είχα εμπιστοσύνη σε πολιτικούς, εμείς από μόνοι μας θα πρέπει να κάνουμε δύο, τρία πράγματα πρώτα για καλό δικό μας. Θα γράψω μερικές ιδέες – προτάσεις και όποιος θέλει τις προχωράει, τις εξελίσσει, τις μοιράζεται και είναι έτοιμος για τα πάντα.

Αυτό που έχω φτιάξει και πολλοί φίλοι με κοροϊδεύουν είναι ένα survival kit. Μια τσάντα με κάποια πράγματα που τα έχω συγκεντρώσει εκεί και σε δύσκολες καταστάσεις μπορεί να δώσει λύση.

Τι έχω μέσα στην τσάντα. Από φαγώσιμα το πιο εύκολο. Μπάρες δημητριακών, έχουν διάρκεια, και θερμίδες που σε κρατάνε, δεν πιάνουν και χώρο. Έχω ένα πολυεργαλείο (leatherman), αυτό που έχει μαχαίρι, ψαλίδι, πριονάκι και άλλα πραγματάκια. Έχω 2-3 μαχαίρια (συλλέκτης γαρ), ένα σετ με τσακμακόπετρα εάν χρειαστεί να ανάψεις μια φωτιά.

Έχω ένα σετ walkie talkie αλλά και ένα κινητό τηλέφωνο σε μέγεθος πιστωτικής κάρτας που είναι μόνο για τηλέφωνα, για τα βασικά δηλαδή. Ένα power bank και έναν ηλιοσυλλέκτη με USB. 2 φακούς, σφυρίχτρα, πυξίδα κτλ. Τέλος μια κουβέρτα αλουμινόχαρτο. Κανονικά πρέπει να έχω και κανένα ρούχο extra αλλά αυτό είναι στον καθένα.

Οπότε σε μια τσάντα μπορεί κάποιος να βάλει αυτά τα πραγματάκια. Κάτι τέτοιο είναι χρήσιμο ακόμα και διακοπές σε camping να κάνει κάποιος, δεν είναι τίποτα τρελό, ούτε ακριβό, ο καθένας μπορεί να το φτιάξει όπως θέλει. Αρκεί να ξέρει που έχει την τσάντα στο σπίτι κάπου να μπορεί να την πάρει γρήγορα, στο αμάξι του, γενικά να μην ψάχνει για την βρει. Εάν κάνει κάποιος μια έρευνα στο youtube θα βρει πολλές ιδέες για το τι μπορεί ο καθένας να φτιάξει. Δεν είναι κακό να έχουμε ένα survival kit, είπαμε η πρόληψη είναι το παν και ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί γύρω μας. Εννοείται χάρτες και τέτοια καλό είναι να έχουμε.

Επόμενο βήμα είναι από μόνοι μας να τσεκάρουμε ότι μπορούμε εκεί που μένουμε. Είστε σε μονοκατοικία ή πολυκατοικία, έχετε πυροσβεστήρες; του έχετε τσεκάρει εάν έχουν λήξει; ξέρετε πως δουλεύουν; Βασικό είναι αυτό και το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε από μόνοι μας. Εάν είστε σε εξοχική κατοικία κάνουμε τα βασικά, καθαρίζουμε τα ξερά, έχουμε μια πηγή με νερό στην αυλή μας, ενημερώνουμε τις αρχές εάν κάτι βλέπουμε στραβό εκεί γύρω μας και πιέζουμε εάν δεν βλέπουμε να γίνεται κάτι.

Εφόσον στα ατομικά καθήκοντα έχουμε κάνει ότι έχουμε κάνει, είναι η ώρα να βρούμε κι άλλους και να φτιάξουμε ομάδες. Από μόνοι μας έστω εμείς και ο γείτονας να έχουμε μια ιδέα στη στραβή τι μπορούμε να κάνουμε, σιγά σιγά τα δύο άτομα θα γίνουν τρία, τέσσερα, πέντε, δέκα.

Δεν βλέπω τον λόγο να αφήνουμε τις τύχες μας στους άλλους την ώρα που μπορούμε να τις έχουμε στα δικά μας χέρια. Γιατί να τα περιμένουμε όλα από τους άλλους, που δεν γνωρίζουμε εάν έχουν γνώση. ΠΡΟΣΟΧΗ δεν μιλάω για τα σώματα ασφαλείας όπου εκεί πρέπει να πειθαρχούμε σύμφωνα με τις εντολές τους, ε κάτι παραπάνω θα ξέρουν σε τέτοιες καταστάσεις…

Θα μου πείτε τώρα τι σας γράφω ε; Δεν ξέρω έχει πάει 2 το βράδυ δεν έχω ύπνο και είπα να γράψω όπως τα είχα στο μυαλό μου, γενικά με ξεκουράζει το γράψιμο και πιστεύω ότι έστω και 1% έδωσα μια ιδέα για κάτι, ο καθένας ας το εξελίξει και ψάξει πιο πολύ.

Ας ελπίσουμε αυτό που ζήσαμε ο καθένας με τον τρόπο του να είναι το τελευταίο. Ας γίνουν οι έρευνες να περιμένουμε τι θα βγάλουν, ας δούμε ποιος και τι και προσωπικά δεν θα με “γεμίσουν” οι παραιτήσεις πολιτικών. Με νοιάζει να καταλάβουν τι έχει συμβεί και να μάθουν από τα λάθη τους, γιατί εμείς την πληρώνουμε στο τέλος. Με νοιάζει ή να γίνουν πιο υπεύθυνοι ή να βάλουν υπεύθυνους. Μια λύση είναι στις θέσεις υπουργών να μην μπαίνουν βουλευτές, αλλά θέλει συζήτηση πολύ…

Μεγάλο κείμενο αλλά τόσο μου βγήκε, τι να κάνουμε. 1654 λέξεις στις 2 μεσάνυχτα 31 Ιουλίου, εντάξει καλά είναι…

Από αύριο θα έχω κείμενα για ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ!