Olympiacos_Asteras_Tripolis_Superleague_redview
19 Σεπτεμβρίου, 2020

Καλή σεζόν με νταμπλ ξανά στον Πειραιά

Ξεκίνησε επιτέλους το πρωτάθλημα και για τον Ολυμπιακό, μια αγωνιστική μετά αφού είχε την υποχρέωση του κυπέλλου με ΑΕΚ.

Όταν ξεκινάς κάτι καλά λένε με το δεξί, αλλά στη χθεσινή πρεμιέρα το αριστερό πόδι είχε την τιμητική του, με Φορτούνη και Μασούρα να τελειώνουν το παιχνίδι με συνοπτικές διαδικασίες.

Έναν Αστέρα Τρίπολης που και άλλη φορά τον έχει πετύχει ο Ολυμπιακός σε πρεμιέρα να του βάζει δύσκολα. Έτσι φάνηκε και χθες στο πρώτο ημίχρονο με εικόνα παιχνιδιού να πηγαίνει πίσω σε εκείνες τις πρεμιέρες, αλλά με ένα δεύτερο ημίχρονο τελείως διαφορετικό.

Ο Μαρτίνς ξεκίνησε με τη δοκιμασμένη συνταγή του 4-3-2-1, θέλοντας να εντάξει με την πρώτη τα νέα αποκτήματα.

Στο τέρμα ξεκίνησε τον Τζολάκη ως ανταμοιβή της εικόνας του στον τελικό με ΑΕΚ αλλά και ως μια ευκαιρία να πάρει εικόνες από παιχνίδια πρωταθλήματος. Παρόλο που υπάρχει μια πιο έμπειρη λύση με την έλευση του Κρίνστισον, ο Μαρτίνς δείχνει έμπρακτα την εμπιστοσύνη του στον νεαρό τερματοφύλακα και όχι άδικα.

Στα μπακ αντί των Ομάρ και Τσιμίκα, φέτος θα έχουμε Ραφίνια και Χολέβας και ας μου επιτραπεί να πω ότι φέτος θα είναι μια σκάλα καλύτερα παρόλο που δεν υπάρχει Τσιμίκας. Για τον Ραφίνια τι να πούμε με το καλημέρα έδειξε γιατί τον ήθελε πολύ ο Μαρτίνς και ορθά δεν ασχολήθηκε η ΠΑΕ πιο πολύ στο να κρατήσει τον Ομάρ, ειδικά με τα χρήματα που ζητούσε.

Ένας παίκτης με παραστάσεις από τα ευρωπαϊκά γήπεδα που καλύπτει φέτος την δεξιά πλευρά με το παραπάνω και φυσικά δεν χρειάζεται ο χρόνος προσαρμογής σε παίκτη τέτοιου επιπέδου. Όποιος είδε το παιχνίδι κατάλαβε για τι εργαλείο μιλάμε που σε συνεργασίες με ΜασούραΡαντζέλοβις θα δούμε πραγματάκια από την πλευρά αυτή.

Στην απέναντι μεριά έχουμε τον Χολέβας που επίσης δεν χρειάζεται χρόνο προσαρμογής αφού ξέρει καλά κάθε σπιθαμή του γηπέδου. Στην επιστροφή του ήρθε με ακόμα πιο γεμάτες εικόνες (Premier League) και εμπειρία, μπορεί να είναι στα 36 αλλά παραμένει αθλητής στο κορμί. Κάποιος που δεν γνωρίζει την ηλικία του δεν μπορεί να φανταστεί ότι γεννήθηκε το 1984.

Θα τολμήσω να γράψω ότι από Τσιμίκα θα προσφέρει πιο πολλά σε αυτό τον Ολυμπιακό έτσι όπως παίζει ο Μαρτίνς. Ο Χολέβας είναι πιο επιθετικός, εξτρεμίζει λίγο και έχει κάτι που δεν έχει ο Τσιμίκας, το γκολ! Μέσα στη σεζόν το αριστερό μπακ είμαι σίγουρος ότι θα δώσει 4-5 γκολ. Σίγουρα η άμυνα του είναι από τα αδύναμα σημεία αλλά σε μια ομάδα που λειτουργεί πολύ σωστά ανασταλτικά αυτό με την εμπειρία του θα το καλύψει.

Προσοχή επειδή υπάρχουν και βλαμμένοι, δεν γράφω ότι είναι καλύτερος του Τσιμίκα, αν και υπάρχει διαφορά παραστάσεων, ηλικίας κτλ, αλλά σε αυτό που θέλει ο Μαρτίνς πιστεύω ότι ο Χολέβας θα δώσει πιο πολλές λύσεις, ειδικά στα μπροστά.

Στο κέντρο της άμυνας ΣεμέδοΜπα, κλασσική συνταγή. Για Σεμέδο δεν θα γράψω γιατί είναι ολόκληρη ιστορία που έχει ξεκινήσει και κανείς δεν ξέρει την πραγματική αλήθεια. Θα επανέλθω όμως με κείμενο για τους δημοσιογράφους (αγαπημένο θέμα μου) και το πως κάνουν την δουλειά τους, εάν την κάνουν βασικά…

Στο κέντρο είχαμε το επίσης κλασσικό δίδυμο ΜπουχαλάκηςΚαμαρά και μαζί τους το τανκ Εμβιλά, με τρεις προπονήσεις να ξεκινάει βασικός. Ένας Εμβιλά που έπαιρνε τη μπάλα από πολύ χαμηλά, πολλές φορές νόμιζες ότι είναι το 3ο στόπερ μας, και κοιτούσε σε όλο το γήπεδο για να περάσει πάσες. Τόλμησε και μακρινές από πολύ πίσω, και με μια πρώτη ματιά φαίνεται να παίρνει το ρόλο του Μπουχαλάκη, να είναι δηλαδή αυτός μπροστά από τα στόπερ και μπροστά του οι άλλοι δύο. Με Γκιλιέρμε είχαμε το Μπουχαλάκη στη θέση αυτή και ΚαμαράΓκιλιέρμε πιο μπροστά. Εννοείται ότι το παιδί ξέρει άπειρη μπάλα και είναι προσθήκη αεροδρομίου όπου πολλοί ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι παιχταράς έχει έρθει στον Ολυμπιακό.

Μπροστά όπως και πέρυσι Βαλμπουενά στο ένα άκρο, Ραντζέλοβιτς στο άλλο, με τον Σέρβο να επιβραβεύεται από Μαρτίνς για την εικόνα του στον τελικό και μπροστά ο Ελ Αραμπί.

Αυτό το σύστημα στο πρώτο ημίχρονο δεν τσούλησε. Ο Εμβιλά όπως έγραψα πιο πάνω να πηγαίνει πολύ χαμηλά να παίρνει μπάλα για να ξεκινήσει παιχνίδι, ο Ραντζέλοβιτς να κάνει ένα πολύ μέτριο παιχνίδι (αυτό το παιδί γενικά μια έτσι μια γιουβέτσι είναι, δεν μπορώ να καταλάβω το γιατί), και γενικά να υπάρχει μια δυσκολία στο να περνάνε μπάλες και να γίνεται παιχνίδι.

Στο ξεκίνημα ο Μαρτίνς άλλαξε το σύστημα και το γύρισε σε ένα καθαρό 4-2-3-1 με ΚΦ7 να μπαίνει ως 10άρι, με λογική να βγάλει κάθετες, να μοιράσει παιχνίδι στα άκρα και με προσωπικές ενέργειες να διασπάσει την άμυνα του Αστέρα. Στα πλάγια έβαλε τον Μασούρα που πολλοί τον κράζουν (τόσα ξέρουν), ένας Μασούρας που το γράφω εδώ σήμερα θα πάρει μεταγραφή επιπέδου Τσιμίκα… πολλοί ξέρω θα γελάσετε αλλά θα δούμε ποιος θα γελάσει τελευταίος.

Μαζί αυτοί οι δύο με δικά τους γκολ, ξεκλείδωσαν την άμυνα του Αστέρα και έκαναν το παιχνίδι απλή διαδικασία αφού μετά έριξε στροφές όλη η ομάδα, έχοντας το μυαλό τους στον αγώνα με την Ομόνοια.

Πέρυσι τέτοια εποχή ο Γκιλιέρμε είχε έρθει αργά και ο Μαρτίνς άργησε να τον βάλει στην ομάδα, οπότε ξεκινούσε με ΚαμαράΜπουχαλάκη στο κέντρο κάτι που του έφερε τις απανωτές νίκες – προκρίσεις στο Champions League. Ο Ολυμπιακός έπαιζε τότε το 4-2-3-1 ένα σύστημα που πιστεύω στα εντός έδρας και με ομάδες μικρότερης δυναμικής είναι το καλύτερο.

Στον εκτός έδρας αγώνα για το Champions League πέρυσι με Μπάγερν Μονάχου, τότε δοκίμασε τα τρία χαφ για να μπορέσει να ανακόψει την Μπάγερν που στην έδρα της ξέρουμε τι είναι. Πέτυχε αυτό το πλάνο και από τότε το κράτησε σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια εντός εκτός. Κάνοντας τον Καμαρά πολλές φορές να παίζε σαν 8άρι.

Δεν ξέρω τι θα γίνει με Καμαρά, όπου μάλλον για να ήρθε ο Πέπε εκτός του Εμβιλά, ίσως υπάρχουν προτάσεις για να φύγει όπου καλύπτουν τον Ολυμπιακό, αλλά προσωπικά πιστεύω με κατώτερους αντιπάλους θα πρέπει να παίζουμε με δύο χαφ και τρεις μπροστά τους.

Η διαφορά μας με άλλες ομάδες του πρωταθλήματος είναι χαοτική και μια τέτοια απόφαση θα είναι ορθή έτσι ώστε τα βασικά χαφ να ξεκουράζονται, όταν θα έχουμε 4 ή 5 να παίζουν ανά 2 στο πρωτάθλημα και 3 στην Ευρώπη, νομίζω θα είναι πιο φρέσκοι από πέρυσι που τράβηξαν μεγάλο κουπί οι ΚαμαράΜπουχαλάκηςΓκιλιέρμε και περιμέναμε εθνικές ομάδες ή διακοπή πρωταθλήματος στις γιορτές για να πάρει ανάσες ο Γκιλιέρμε.

Θα δούμε μεγάλα πράγματα φέτος και ακόμα οι μεταγραφές δεν έχουν τελειώσει. Ο πρώτος στόχος είναι να ξαναμπούμε στους ομίλους να φύγει αυτό το άγχος και σιγά σιγά η ομάδα θα δένει. Από πέρυσι είμαι πεπεισμένος ότι είμαστε δύο σκάλες καλύτεροι και θα το δούμε στο χορτάρι.

Είναι απίστευτο να βλέπεις τη χθεσινή 11άδα και να διαβάζεις, Βαλμπουενά, Ραφίνια, Εμβιλά μαζί στην ίδια ομάδα! Το ξέρω έχω κουράσει αλλά θα το ξαναγράψω, αυτοί οι παίκτες ήταν επιλογές μας όταν παίζαμε Championship Manager πριν κάτι χρόνια και τώρα τους βλέπω με τα ερυθρόλευκα! Ναι στα δεξιά εννοείται έπαιρνα το βασικό μπακ της Μπάγερν Μονάχου και Εθνικής Βραζιλίας. Ναι για 10άρι όταν ήθελα ο Βαλμπουενά της Μαρσείγ ήταν από τις πολύ καλές λύσεις και τέλος σε μικρή ηλικία από τη Ρεν ο Εμβιλά που θα μου έφερνε και χρήματα στην ομάδα από πώληση του, με συμμετοχές στην Εθνική Γαλλίας (συμπαίκτης με Ματιέ), ήταν η χαφάρα που έψαχνα επιπέδου Καρεμπέ και βάλε.

Σίγουρα θα τους ήθελα και κάποια χρόνια πριν να τους είχα, αλλά στην Ελλάδα είμαστε όχι στην Αγγλία ή την Ισπανία, οπότε και τώρα που τους έχω την ίδια καύλα έχω για αυτούς.

Έχουμε αγώνα για τα playoff του Champions League με Ομόνοια. Δεν ξέρω τι γράφουν, τι λένε οι άλλοι, εγώ δεν τους βλέπω καν τους Κύπριους. Καλώς τα παιδιά 4 εντός 3 εκτός είναι. Ξέρω ξέρω πολλοί θα μου πουν έχει αποκλείσει πρωταθλήτρια Πολωνίας και Σερβίας, ε και; Ο Ολυμπιακός είμαι, αυτός που πριν τον αγώνα με Γούλβς τους έφερα για φιλικό προετοιμασίας και τους ρίξαμε 3 στο χαλαρό.

Στην τελική δεν μπορείς ένα μήνα πριν να κάνεις όνειρα για τελικό Europa League, για νίκη μέσα στην Αγγλία, νίκη επί Σεβίλλης, να θέλεις να μπεις ομίλους που θα βρεις ομάδες επιπέδου Λίβερπουλ, Μπάγερν, Μπαρτσελόνα και να μου φοβάσαι κάποια Ομόνοια από την Κύπρο… Πέρυσι κάναμε πλάκα σε Τουρκία, Τσεχία και Ρωσία και φέτος να γράφουμε για δύσκολο εμπόδιο. Sorry αλλά για προπόνηση τις έχουμε αυτές τις ομάδες, τόσο πολύ έχει ανέβει το επίπεδο μας και πρέπει να το καταλάβουν όλοι.

Σαν χθες πέρυσι ξεκινούσαμε το ταξίδι μας στο Champions League με εικόνα στο χορτάρι που άλλα χρόνια δεν είχαμε. Κύριοι ο Ολυμπιακός είναι αλλού, παίζει σε άλλα επίπεδα, μεταγραφές, μπάλα, γενικά ξεχωρίζει και δεν έχει καμία σχέση με Ολυμπιακό άλλων εποχών ή με άλλες Ελληνικές ομάδες, και ας μην αρέσει σε κάποιους. Ο Ολυμπιακός ανήκει στην ελιτ απλώς έχει την ατυχία να είναι σε ένα πρωτάθλημα των Βαλκανίων και όχι κάποιας άλλης ποδοσφαιρικά προηγμένης χώρας.

Το πρωτάθλημα έχει κλειδώσει ήδη, όπως είχα γράψει και μετά τον τελικό του κυπέλλου. Ο ΠΑΟΚ έφαγε οικονομικά ζόρια πέρυσι και γύρισε στη NOVA με την ουρά στα σκέλια και ας γράφουν οι δικοί του ΑΡΔ ότι μύθο θέλουν για PAOK TV. Το έριξαν στην Ευρώπη γιατί ξέρουν ότι μόνο από εκεί μπορούν να έχουν έσοδα, από την UEFA αλλά και από καμιά πώληση εάν κάτι δείξουν.

Δεν με χαλάει να προχωρήσει γιατί ξέρω ότι δεν μπορεί να μπει στο mood δυο παιχνιδιών την εβδομάδα και θα του στοιχήσει. Ήδη έπαιξαν ένα αγώνα προκριματικά και καπάκια έκαναν γκέλα στο πρωτάθλημα απέναντι σε έναν αποδεκατισμένο Ατρόμητο. Σίγουρα θα παίξουν σε ομίλους (ελπίζω του Europa) και μέχρι Δεκέμβριο που τελειώνουν θα είναι ήδη πίσω μας.

Από την άλλη η ΑΕΚ είχε δύσκολη κλήρωση και είναι πολύ πιθανό να μην έχει Ευρώπη για αυτούς φέτος. Θα έχουν όμως μουρμούρα που έχει ήδη ξεκινήσει από τον χαμένο τελικό, που τον έφτιαξαν στα μέτρα τους αλλά ξεφτιλίστηκαν, εκεί προβλέπω ίσως και αλλαγές προπονητή έτσι όπως το πάνε αφού δεν αγγίζουμε ποτέ τον κύριο ΚΒΡ.

Εμείς θα συνεχίσουμε τη δουλειά μας για το καλύτερο, αφού ο μοναδικός μας αντίπαλος είναι ο εαυτός μας και όρια μας ο ουρανός.