Champions 45 Olympiacos RedView
20 Ιουλίου, 2020

Πατέρα το σηκώσαμε και αυτό το πρωτάθλημα!

Τελευταία αγωνιστική των αστείων playoffs για την ανάδειξη του πρωταθλητή, το τέλος ενός περίεργου πρωταθλήματος με ότι έχει συμβεί με την πανδημία.

Ένα τέλος που η μοίρα του είχε προδιαγραφεί από την προηγούμενη σεζόν για το τι θα βλέπαμε και τι περιμέναμε να ζήσουμε.

Μια ομάδα που συνέχισε στον ίδιο ρυθμό από την προηγούμενη σεζόν, με ωραία μπάλα και θέμα χρόνου η επιστροφή στο θρόνο του πρωταθλήματος και η ανταμοιβή για τον πρωτομάστορα της καλοδουλεμένης μηχανής που βλέπουμε στο χορτάρι.

Ένα πρωτάθλημα αήττητο! Αφού στην κανονική σεζόν έτσι έγινε, τα playoffs είναι το αστείο δημιούργημα μπας και διορθώσουν οι άλλοι με τους extra 10 αγώνες και το “κλέψουν” σε αυτό το mini πρωτάθλημα. Υπολόγιζαν όμως χωρίς τον Ολυμπιακό όπου τους ισοπέδωσε!

Ένα κρυστάλλινο, μάγκικο και Πειραιώτικο πρωτάθλημα επιτομή του μόνοι μας και όλοι σας! Απέναντι σε ένα σύστημα που με κάθε τρόπο πολεμούσε και συνεχίζει να πολεμάει τον Ολυμπιακό. Τα αποτελέσματα και οι τίτλοι είναι η αποστομωτική απάντηση στους πάντες, που τους αφήνουμε στη μοίρα τους και δεν βλέπουμε πίσω.

Ένα πρωτάθλημα με πρωτόγνωρες συνθήκες σε θέματα κόσμου και το πως ζούμε σήμερα αθλητικά γεγονότα και όχι μόνο. Η ομάδα να παίζει μόνη της στο γήπεδο και ο κόσμος να είναι απ’ έξω ή από όπου αλλού βρίσκεται και έχει εικόνα ή ήχο να μεταφέρετε νοητά στην κερκίδα.

Μια φιέστα που το μυαλό μας ήταν εκεί για όσους δεν ήμασταν έξω από το γήπεδο ή στο Πασαλιμάνι μετά. Περίεργες εποχές, περίεργα συναισθήματα, πρωτόγνωρες καταστάσεις που ελπίζω να τελειώσουν σύντομα γιατί αυτή η ομάδα είναι κρίμα να παίζει σε άδεια γήπεδα.

Ο καθένας μας το έζησε στον δικό του χώρο και κάναμε τη δική μας προσωπική φιέστα.

Σαν σήμερα εάν ζούσες θα ήσουνα στην πλατεία του χωριού με τους φίλους σου να βλέπετε τον αγώνα στην τηλεόραση. Εγώ θα ήμουνα στο γήπεδο με τη γνωστή παρέα και μετά θα με έπαιρνες τηλέφωνο να μου πεις ότι το πήραμε και το Ολυμπιακάρα που μου έλεγες πάντα με σηκωμένη τη γροθιά, όταν επέστρεφα σπίτι μετά από κάποιο παιχνίδι.

Δεν είσαι εδώ, αλλά είσαι, το είδες και σίγουρα το έζησες μαζί με άλλους…

Το σηκώσαμε πατέρα! Είμαστε πρωταθλητές και πάλι!

Ζήτω ο Ολυμπιακός!

Κοντογεώργος Χρήστος (ο κυνικός)